VOC TIJDPERK

De familie van de probandus Marnix Alexander de Paula Lopes heeft een bijzondere plaats ingenomen gedurende het gehele van het VOC tijdperk.

The family of the probandus Marnix Alexander the Paula Lopes has taken a particular place during the whole VOC era.

Klik op onderstaande afbeelding om deze te vergroten. Er wordt een nieuw scherm geopend. Als u vervolgens met uw muis rechtonder de afbeelding gaat staan, verschijnt er een vergroot pictogram. Door deze aan te klikken, wordt de afbeelding vergroot en goed leesbaar.

By clicking on the picture below you can magnify it. A new window will be opened. If you go with your mouse to the righthand corner of the image, a pictogram appears with which you kan enlagre the image and thus it will become readable.

De oprichting van de VOC in 1602 werd voorafgegaan door een periode waarin gelegenheidsondernemingen (zogenaamde Voorcompagnieën) de reizen naar Azië organiseerden. De Portugezen, die tot ongeveer 1590 de handel op Azië beheersten, konden niet meer aan de vraag naar specerijen voldoen, waardoor de prijzen omhoog schoten. Nederlandse kooplieden besloten hierop het Portugese monopolie te doorbreken.
De organisatie van de VOC was in de Republiek gedecentraliseerd. In plaatsen waar voorcompagnieën bestonden of in oprichting waren werden nu kamers (zes bestuurlijke en administratieve eenheden) van de VOC gevestigd. Dit gold voor Amsterdam, Zeeland (Middelburg), Rotterdam, Delft, Hoorn en Enkhuizen. Iedere Kamer op zich werd door “Bewindhebbers” bestuurd en had onder meer zijn eigen equipage afdeling en zijn eigen soldij-administratie ten behoeve van de dienaren in Azië en de Kaap die bij één van de zes Kamers in dienst waren.

The establishment of the VOC in 1602 was preceded by a period in which ‘occasion’ ventures (so-called Voorcompagnieën) organised the travel to Asia. The Portuguese, who mastered until approximately 1590 the trade on Asia, could no longer meet the demands on spices, as a result of which the prices shot high. Dutch merchants decided to break through the Portuguese monopoly. The organisation of the VOC had been decentralised in the Republic. In places where ‘Voorcompagnieën’ existed there were chambers being established (six administrative offices) of the VOC. This applied to Amsterdam, Zeeland (Middelburg), Rotterdam, Delft, Hoorn and Enkhuizen. Every chamber in itself was controlled by "Bewindhebbers" and had among others its own equipage department and administration.

De Compagnie ontving van de Staten-Generaal een handelsmonopolie voor het gebied gelegen ten oosten van Kaap de Goede Hoop tot Straat Magelan. De Compagnie ontving ook enkele soevereine rechten: het recht in haar handelsgebied een legermacht te bezitten en om diplomatieke contracten met Aziatische bestuurders te sluiten.

De VOC werd bestuurd door de Heeren XVII, afgevaardigden van de zes VOC-kamers. De VOC werd gefinancierd met particulier kapitaal in de vorm van aandelen, dat bovendien niet na afloop van een reis werd terugbetaald. Beslissend voor het succes van de onderneming was het feit dat de heren XVII besloten hadden aandelen aan het grote publiek uit te geven, waarmee men dan in de maatschappij deelnam. De aandelen, meestal met een nominale waarde van Hfl. 3000,-, werden niet fysiek uitgegeven, maar men noteerde in een aandelenboek alle inschrijvingen en aan en verkopen hiervan. De participant werd een bewijs gegeven van inschrijving van gestort kapitaal in de onderneming.

The company received from the ‘Staten-Generaal’ a trade monopoly for the area
lain at the east of Cape Hope to street Magelan. The company also received some sovereign rights: the right to have an army in its trade area and to close diplomatic contracts with Asian governors.
The VOC were controlled by the ‘Heeren XVII’, delegates of the six VOC-chambers. The VOC were financed with private capital in the form of shares, which were not paid back after a travel. Decisive for the success of the venture was the fact that the ‘Heeren XVII’ had to issue private shares to the general public, with which one then took part in the company. The shares, generally with a nominal value of Hfl. 3000, -, were all registrated and noted in a share book. The participant was given a certificate of registration of paid capital in the venture.

De VOC Reizen van Steven van der Haghen [Gen. 13 Nr.: 6848 STAMBETOVERGROOTOUDER]. Hij is de 6848e persoon in de Kwartierstaat van Marnix Alexander de Paula Lopes en komt voor in de 13e generatie (zie onderaan deze pagina de subpagina voor het bewijs van afstamming).
Steven van der Haghen is één van de groote figuren uit de aanvangstijd van de vaart op Indië. Hij is eerst in dienst geweest van den Hoornse reeder Reynier Pietersz. van Twisk, vaart voor het eerst met het Nederlands schip "de Wittel Leeuw" door de Straat van Gibraltar naar Italië. Hij commandeert in 1597 twee schepen naar de goudkust.

Hij gaat in 1599 als vlootcommandant over 3 schepen van de Compagnie Van Verre (1599 - 1601) [deze drie schepen zijn in het wapen als symbool opgenomen: ZON / MAAN / MORGENSTER] naar Indië en legt in mei 1600 de grondslag van de Nederlandsche macht in de Molukken.

In 1602 is hij terug in Holland en treedt hij net na de oprichting van de VOC op 18 December 1603 op als de commandant [Admiraal] van de eerste vloot der Vereenigde Oostindische Compagnie. Zijn vlaggeschip is de Geunieerde Provinciën met Simon Jansz. Hoen als Schipper. Het schip is op een doek hieronder in het midden te zien met de gele vlag van Cornelis Verbeeck.
N.B. zijn vader Andries van der Haghen [Gen. 14 Nr.: 13696 STAMOUDOUDER] komt voor in het eerste aandeelhoudersregister van de Kamer van Amsterdam der Vereenigde Oostindische Compagnie van 1602. Hij was aandeelhouder voor 300,- gulden.

The VOC travels of Steven van der Haghen [ gen. 13 No.: 6848 STAMBETOVERGROOTOUDER]. He is the 6848th person in the Pedigree of Marnix Alexander the Paula Lopes and is present in the 13th generation (please see at the bottom of this page the subpage with proof of anscestry).
Steven van der Haghen is one of the main characters at the beginning of the sea voyages to the East Indies. He first has been in service of the Hoornse schipping company of the Reynier Pietersz. van Twisk with the Dutch ship "the Witte lion". He sailed via the street of Gibraltar to Italy. In 1597 he commands two ships to the gold coast. In 1599 he works as fleet commander for the company ‘van Verre’. He commanded three ships; ZON / MAAN / MORGENSTER [all are shown as symbols on his family crest] to the Indies and lays in may 1600 the basis for Dutch power in the Molukken.

In 1602 he is back in The Netherlands and acts, after the establishment of the VOC on 18 December 1603, as the first commander [ admiral ] of the United Dutch East Indies Company (VOC).
By the way, his father Andries van der Haghen [Gen. 14 Nr.: 13696 STAMOUDOUDER]presents himself as one of the first shareholders in the register of the Chamber of Amsterdam of the United Dutch East Indies Company (VOC) in 1602. He was shareholder for 300, - guilders.

De originele instructies hierboven zijn van de VOC aan Admiraal Steven van der Haghen gedateerd op 29 oktober 1603 [1e VOC vloot]. Pas bij de opening op volle zee van zijn geheime instructies vernam de admiraal de oorlogzuchtige bedoelingen van de Compagnie. Hij was door de bewindhebbers opzettelijk onkundig gehouden van de opdracht een aanvallende oorlog te moeten voeren. Bekendmaking van de instructies wekte grote beroering onder het scheepsvolk, waarvan velen niet hadden aangemonsterd om te gaan vechten. De ommezwaai van handelsvaart naar oorlogsvoering kwam voor menigeen als een complete verrassing.

In 1605 veroverd Steven van der Haghen Amboina (AMBON) en verjoeg de Portugezen uit de Molukkenen Hij vestigt definitief de macht van de Compagnie op Ambon. Hij herovert op de Portugezen het door hem gestichte 'Kasteel van Verre' en doopte Fort Leitimor om tot Fort Victoria (gebouwd door de Portugesen in 1580). Van de andere Molukken-eilanden werden de Portugezen ook verdreven.

In 1605 Steven van der Haghen conquered Amboina (AMBON) and drove off the Portuguese from the Molukken. He definitively establishes the power of the Company on Ambon. He reconquers from the Portugeses his founded castle ‘van Verre’ and baptised fort Leitimor to fort Victoria (built by the Portuguese in 1580). The Portugeses were also dissipated from other Mollukken islands.

Door vestiging van het Nederlandse oppergezag op Amboina door Steven van der Haghen, waar Frederik de Houtman optreedt als Gouverneur, worden de eerste souvereiniteitsrechten uitgeoefend waarmee het Hollandsche koloniale rijk een aanvang neemt.
In beginperiode fungeerde de admiraal Steven van der Haghen als de hoogste functionaris in Azië. Alle compagniesdienaren waren aan hem ondergeschikt. Met de thuisreis van een admiraal kwam een einde aan zijn leiderschap. In 1606 is hij weer terug in Holland. In 1613 vergezelt hij als eerste ´Raad van Indië´ de nieuwbenoemde Gouverneur-Generaal Gerard Reynst. In 1617 en 1618 treedt hij op als Gouverneur-Generaal van Amboina.

In Mei 1619 neemt hij deel aan de verovering van Jacatra. Op 7 October van dat jaar repatrieert hij en vestigt hij zich in Utrecht. Heeren-XVII erkennen hem officieel als grondlegger van het Hollandsche gezag op Ambon bij hun besluit van 30 September 1620.

By establishment of Dutch superiority on Amboina by Steven van der Haghen, where Frederik de Houtman acts as a Governor, the first sovereign rights were exercised with which the Dutch colonial realm takes a commencement. In the beginning the admiral Steven van der Haghen acted as the highest official in Asia. All those who served in the company were subordinate to him.

With the journey home of an Admiral there also came an end to his leadership. In 1606 he is back in The Netherlands. In 1613 he accompanies the new Governor General Gerard Reynst as a first 'Council of the Indies ' In 1617 and 1618 he acts as Governor Generaal of Amboina.

In May 1619 he takes part in the conquest of Jacatra. On his repatriation on the 7th of October of that year he establishes himself in Utrecht. The ‘Heeren-XVII’ recognise him officially as founder of the Dutch authority on Amboina at their decision of 30 th September 1620.

Van Buchell vertrekt naar Amsterdam, in gezelschap van den admiraal Steven van der Hagen, wiens partij hij immer opneemt. Vooral de vraag, wie eigenlijk het eiland Amboina veroverd heeft, interesseert Van Buchell. Hij vertelt van een geschilderde kaart in de vergaderzaal te Amsterdam, die Houtman had laten maken en waarop deze zijn levensgroot portret had doen schilderen. Hierover had Van der Haghen zich zeer beklaagd, „seggende dat hem de eere van de conqueste dier landen toequam ende geensins Houtman, die veeleer met sijne gemuti- neerde, sooveel in haer was, hadde gearbeyt, om het casteel te doen springen ende het lant te verlaten" ).

Nog enkele malen komt hij op deze aangelegenheid terug. O. a. merkt hij op, dat Van der Haghen voor alles wat hij gedaan heeft, niet de minste belooning heeft ontvangen, ja niet eens wat hem wettig toekwam, terwijl de Compagnie aan Houtman vereerde „een groote ver- gulde cop, daer het eylant Amboyne op gedreven stont", en later nog zijn gage op f 400 per maand bracht. Verder geeft hij te kennen, hoe volgens een der bewindhebbers (Jan Harmansz.) wel Van der Haghen het eiland had ver- overd, maar dat hij „de papen en de paepsgesinde Portu- gesen daer hadde laten blijven tot ondienst van ons lant", en dat dezen zich gelukkig achtten in de handen te zijn gevallen „i^an aoo een goedertieren overste^ die haere religie toegedaen was^\ Dit acht Van Buchell de reden, waarom men eigenlijk tegen Van der Haghen was: „Hinc omnis in illum odii ac aversionis causa. Ego ante 8 annos Apologiam ipsi ea de re feci, quam videre qui vult poterit; est nam pluries descripta" ^).

Van Buchel is korte tijd, tegen zijn zin, een van de bewindhebbers van de VOC geweest. In die functie steunde hij admiraal Steven van der Hagen die, ondanks zijn grote verdiensten, als katholiek gewantrouwd werd. Omstreeks 1620 bracht Van Buchel een bezoek aan de admiraal, toen die op slot Zuilen woonde. In de Monumenta schrijft hij niets over deze verwikkelingen, alleen over de familiewapens en de exotische voorwerpen die er te zien waren.

Maria Reael's grootvader van moederszijde Geurt Dircksz Van Beuningen [Gen. 13 Nr.: 6854 STAMBETOVERGROOTOUDER] klom op van zuivelkoopman tot grootaandeelhouder bij de VOC. Hij behoorde tot de eerste inschrijvers van de VOC in 1602. Van Beuningen kocht in 1623 alle peper op om de VOC van de ondergang te redden, een actie die hem geen windeieren zal hebben gelegd en die ook door anderen nagevolgd zou worden. Geurt Dircksz Van Beuningen was in 1627, 28, 30 en 32 burgemeester van Amsterdam.

Maria Reael's grandfather on her mothers side of the family was Geurt Dircksz Van Beuningen [ gen. 13 No.: 6854 STAMBETOVERGROOTOUDER]. He climbed up from a dairy merchant to shareholder at the VOC. He belonged to the first people who took an interest in the VOC in 1602. In 1623 Van Beuningen bought all the pepper to save the VOC going bankrupt. Geurt Dircksz Van Beuningen was in 1627,28,30 and 32 mayor of Amsterdam.

Op 30 april 1618 bereikte Jan Pietersz. Coen het bericht van de Heren XVII van de Vereenigde Oost-indische Compagnie ~VOC, dat hij op 25 oktober 1617 Laurens Reael [zie het artikel "Het begin van de VOC" ~ Laurens Laurensz. Reael] zou opvolgen en werd benoemd tot Gouverneur-Generaal van Nederlandsch Oost-Indië (1618-1623). Hij werd later ook bewindhebber van de Oost-indische Compagnie ter kamer Hoorn (1623-1627) en werd nogmaals Gouverneur-Generaal van Nederlandsch Oost-Indië (1627-1629). Hij was voor een belangrijk deel verantwoordelijk voor de oppermacht van de Nederlanders in Indië.
Hij veroverde de stad Jakarta, die hij, herbenoemd tot Batavia, in 1621 tot hoofdstad van Nederlands-Indië maakte. Vanwege zijn pogingen een monopolie te bemachtigen, kwam hij in oorlog met de Engelsen, uiteindelijk culminerend in de moord op Ambon [zie het artikel "Het begin van de VOC" ~ Steven van der Haghen] , waarbij een aantal Engelsen doodgemarteld werd na verdenking van samenzwering ter omverwerping van het Nederlands gezag.

“Dispereert niet, ontsiet uwe vyanden niet, daer en is ter werelt niet dat ons can hinderen... daer can in Indiën wat groots verricht worden!"
(Aan het woord is Jan Pieterszoon Coen, de vierde Gouverneur-Generaal. In zijn in 1618 geschreven brief verzocht Coen de algemene leiding van de Compagnie om eigenhandig te mogen optreden.)

Coen wilde de handelsstad Jacatra op Java ombouwen tot een Nederlands fort en alle niet-europese handelaren weren. Dat zou ingaan tégen de belangen van de Inlandse bevolking. Met lede ogen moesten de bewoners van Jacatra vervolgens toezien hoe de pakhuizen van de VOC langzaam het karakter kregen van versterkte vestingen. Van der Haghen wees de heren XVII erop dat er enerzijds geen enkele rechtsbasis is voor het weren van de niet-europese handelaren en anderzijds een te strenge naleving van die uitsluiting economisch zo nadelig voor de inwoners is dat ze nog slechter af zijn dan onder de Portugesen, hetgeen volgens hem tot oorlog met de VOC zal leiden. Hoewel de meerderheid van de raad van Indië en met name Laurens Reael dezelfde opvattingen huldigt, steunen de heren XVII Coen, onvermoeid voorstander van een strikte naleving van de verworven monopolies alsmede de wering van alle andere handelaren.
Coen was streng voor zijn minderen en meedogenloos voor zijn tegenstanders. Zowel Steven van der Haghen als Laurens Reael [zie artikelen hierboven] waren het niet eens hoe Coen te werk ging. Hoewel hij in een weinig zachtzinnige periode van de geschiedenis leefde, was het geweld dat hij bereid was te gebruiken om zijn doelstellingen te bereiken zelfs voor menig tijdgenoot te veel. Voor Coen was succes in de handel eigenlijk alleen mogelijk onder de paraplu van een politiek en militair krachtige positie. Hij overleed vrij plotseling aan dysenterie en werd in het stadhuis te Batavia begraven.

"Den handel sonder d'oorloge, noch d'oorloge sonder den handel nyet en gemainteneert connen werden."
(We kunnen geen handel drijven zonder oorlog, noch kunnen we oorlog voeren zonder handel.)

On 30 April 1618 Jan Pietersz. Coen got word from the Lords XVII that he would succeed Laurens Reael [see the article of "the beginning of the VOC" ~ Laurens Laurensz. Reael] on 25 October 1617 and that he was appointed Gouverneur-Generaal of Dutch East Indies (1618-1623). Later on he also became manager of the East-Indian Company for the Chamber of Hoorn (1623-1627) and became once again Gouverneur-Generaal of Dutch East Indies (1627-1629). He was for an important part responsible for the supreme power of the Dutch in The Indies. He conquered the city Jakarta, which he, renamed into Batavia and which was turned into Capital of `Nederlandsch-Indië´ in 1621. Because of their attempts to create a monopoly, he came in war with the English, eventually culminating in the assassination on Ambon [see the article of "the beginning of the VOC" ~ Steven van der Haghen], where a number of English were kept and tortured to death after suspicion of conspiracy for overturning the Dutch authority.

“Dispereert niet, ontsiet uwe vyanden niet, daer en is ter werelt niet dat ons can hinderen... daer can in Indiën wat groots verricht worden!"
(Speaking is Jan Pietersz. Coen, fourth Gouverneur-Generaal of the East Indies. In his own written letter of 1618, Coen requested the general managers of the Company to be allowed to act on his own personal account.)

Coen wanted to convert the trade city Jacatra on Java into a Dutch fort. Helas this was against the interests of the native population. The occupants of Jacatra thereafter had to see how the package houses of the VOC slowly got the character of reinforced fortifications.

During his life Coen had not been popular for his criticism on everyone who did not agree with him. Sometimes he did not even spare even the Lords XVII, who then reprimanded him. But in general sense they did not disapproved the policy pursued by him. Coen was strict for his minors and relentless towards his antagonists. Steven van der Haghen and Laurens Reael [see articles above] both did not approve of the way Coen went about his business. Although he lived in a period of time in history which was not good-natured, even for many contemporaries the amount of violence he was prepared to use to reach its objectives was even too much. For Coen success in the trade business was in fact only possible under the umbrella of a political and military powerful position. He died rather suddenly of dysentery and was buried in the town hall at Batavia.

"Den handel sonder d'oorloge, noch d'oorloge sonder den handel nyet en gemainteneert connen werden."
(We can not trade without war, nor be able to conduct war without trade.)

Eva Ment, Coens echtgenote had twee dochters, de ene overleed al vóór Coen en de tweede stierf tijdens de reis van Eva Ment op weg naar Holland aan boord van het retourschip. Eva Ment zette als weduwe én kinderloze moeder voet aan wal in Nederland en erfde slechts de helft van Coens vermogen. De andere helft ging conform testament naar zijn zuster. Eigenlijk had natuurlijk alles eerst naar zijn dochter moeten vererven en vervolgens had Eva weer van de dochter moeten erven, het liep allemaal anders. De heren van de VOC hadden helemaal geen haast de eindafrekening van verdiensten op te maken en de weduwe en haar erfgenamen moesten nog jaren procederen, zowel om het geld als de erfenis.
Eva zou nog twee maal hertrouwen.
Haar oudovergrootouders zijn Gerrit Gerritz Benningh & Baerte Verburch ~ Edelovergrootouders van de Probandus [Gen. 20 Nr.: 878588] & [Gen. 20 Nr.: 878589]. De Probandus stamt 2 X van deze oudgrootouders af!
Haar begrafenis in de Nieuwe Kerk van Amsterdam in 1652, ondanks dat het Westfries Museum blijft volharden dat dit 1658 moet zijn! E.e.a. is juist geplubliceerd door Vincent van der Es (een directe nazaat van Eva Ment) in het NGV Jubileumboek "Afstammingsreeksen van De Hertogen van Brabant".

Eva Ment, Coens spouse had two daughters, one already died befor Coen did and the second died during voyage of Eva Ment to the Netherlands on board of the returnchip they were on. Eva Ment put foot to rampart in the Netherlands as a widow and childless mother and inherited only half of Coens fortune. The other half went in accordance to his will to Coen’s sister. In fact of course everything first should have been inherited by his daughter and that in itself should have also been inherited bij Eva. It all ran differently. The Lords of the VOC had no haste to make up the end payment of merits and the widow and her heirs had to procecute for years to come, both for the money and the inheritance.
Eva in time would remarry twice!
Her Oldgreatgrandparents are Gerrit Gerritz Benningh & Baerte Verburch ~ Noblegreatgrandarents of the Probandus [ gen. 20 No.: 878588 ] & [ gen. 20 No.: 878589 ]. The Probandus descends twice from these ancestors!
Her burial of Eva took place in the ‘Nieuwe Kerk’ of Amsterdam in 1652, in spite of the persistance of the ‘Westfries museum’ who continues to say that it took place in 1658! The correct date has been published by Vincent van Es (a direct ancestor of Eva Ment) in the NGV jubilee book "Afstammingsreeksen van De Hertogen van Brabant".

De VOC Reizen van Kapitein Jan Olhof [Gen. 7 Nr.: 106 OUDGROOTOUDER]. Hij is de 106e persoon in de Kwartierstaat van Marnix Alexander de Paula Lopes en komt voor in de 7e generatie.
'Capitein' Jan Olhof heeft op een vijftal VOC schepen gevaren; twee uit de kamer van Amsterdam [Duifje / Hertog van Brunswijk], één uit Hoorn [Nieuwstad] één uit Enkhuizen [Afrikaan] en één uit de kamer van Zeeland [zwaan]. De handelsonderneming heeft een grote bijdrage geleverd aan de welvaart en de ontwikkeling van de Republiek der Zeven Verenigde Provincieen. De eskaders kwamen bij de Engelse kust samen om het eerste gedeelte van de ruim acht maanden durende reis te ondernemen; bij Kaap de Goede Hoop - waar sinds 1652 een post van de Compagnie was gesticht - was men verplicht te verversen. Hierna vertrokken de schepen in het algemeen naar Batavia. De terugreis vanuit Batavia werd in december of januari aangevangen, zodat de schepen in de zomermaanden de Republiek bereikten. De VOC werd opgeheven in 1795.

The VOC travel of captain Jan Olhof [ gen. 7 No.: 106 OUDGROOTOUDER]. He is 106th the person in the Pedigree of Marnix Alexander the Paula Lopes and is present in the 7th the generation. ' Capitein ' Jan Olhof has sailed on five VOC ships; two from the chamber of Amsterdam [ Duifje/Hertog van Brunswijk ], one from Hoorn [ Nieuwstad ] one Enkhuizen [ Afrikaan] and one from the chamber of Zeeland [ zwaan ]. The trade venture has made a large contribution towards the prosperity and the development of the Republic of the seven united provinces. The squadrons met at the English coast to undertake the first part of the eight month journey. At Cape Hope - where since 1652 a post of the company had been founded – one was obligated to refresh. Hereafter in general the ships commonly left for Batavia. The return trip from Batavia was started in December or January, so that the ships would reach the Republic in the summer months. The VOC ended in 1795.

Toen de Bataafse revolutie van 1795 een einde maakte aan de staatsstructuur van de Republiek, leidde dat het definitieve einde van de VOC in.
We zien hierboven dat Jan inderdaad tot 1795 heeft gevaren. Hij heeft dus feitelijk het einde van de VOC meegemaakt.

Steven van der Haghen en Jan Olhof zijn familie van elkaar! Steven van der Haghen is OUDGROOTOUDER van Engelina Alyda van der Hagen. Zij is de vrouw van Jan Olhof en op haar beurt weer een OUDGROOTOUDER [Gen. 7 Nr.: 107] van de probandus Marnix Alexander de Paula Lopes.

When the Batavian revolution of 1795 made an end to the state structure of the Republic, it introduced the definite end of the VOC. We see above that Jan indeed has sailed up to 1795. He has therefore actually experienced the end of the VOC.

Steven van der Haghen and Jan Olhof are actually related to each other! Steven van der Haghen is OUDGROOTOUDER of Engelina Alyda van der Hagen. She is the wife of Jan Olhof and she herself is OUDGROOTOUDER [ Gen. 7 No.: 107 ] of the probandus Marnix Alexander the Paula Lopes.