Hoewel het familiewapen van de familie Happé twee geketende moren heeft, is niet getraceerd of deze familie daadwerkelijk ook slaven heeft gehad. Het is echter wel aannemelijk. De moren op het wapen zijn met gouden slavenbanden om de voeten door middel van kettingen aan elkaar verbonden. Daarnaast hebben zij ook gouden slavenbanden om de polsen en hun nek, alsmede een zilveren slavenband op het hoofd.

Although the coat of arms of the Happé family has two chained mores, it has not been traced if this family effectively has had slaves. It is however plausible. The mores on the crest have golden slavebands on their feet, which are lincked to gether by means of chains. They also have golden bracelets on their hands and a golden slaveband as a collar. On their head they have a silver slaveband.

Johanna Dorothea Boode [Gen. 7 Nr.: 103] is oudgrootouder van de probandus Marnix Alexander de Paula Lopes. Zij is geboren op 14-08-1799 in Soerakarta Nederlandsch Indië. Johanna is erg jong overleden in het kraambed op 20-01-1816 in Ampel (res. Soerakarta), 16 jaar oud.
Volgens de overlevering moet de familie Boode een zeer rijke familie zijn geweest. Zij komen echter niet voor op de lijst van landhuurders. In de boedelbeschrijving naar aanleiding van haar overlijden geeft haar man, Johannes Augustinus Dezentjé (ook bekend als de Senopati van Ampel ~ zie de artikelen bij family saga: Princess/ Lord of Ampel). aan dat zij een manslaaf heeft gehad, genaamd Primo van Rottie! [zeer waarschijnlijk afkomstig van het zuidelijkste eiland van Indonesië, dat deel uitmaakt van de Kleine Soenda-eilanden (ook wel Nusa Tenggara genoemd). Ten noordoosten ligt het eiland Timor, waarvan het gescheiden wordt door de Zeestraat Roti].

Johanna Dorothea Boode [Gen. 7 Nr.: 103] is the oldgrandparent of the probandus Marnix Alexander the Paula Lopes. She was born on 14-08-1799 in Soerakarta Dutch Indies. Johanna died at a very young age while bearing a child on 20-01-1816 in Ampel (res. Soerakarta), 16 years old.
According to the family saga, the family Boode must have been a very rich family. They however are not on the list of country tenants. In the estate description as a result of her death, her husband Johannes Augustinus Dezentjé (also known as the Senopati of Ampel ~ consider looking at the articles in the family saga: Princess / Lord or Ampel), that she had a man slave, named Primo van Rottie! [very probable originating from the Southernest island of Indonesia, which determines part of small Soenda-eilanden (also called Nusa Tenggara). At the North east lies the island Timor, which it is separated by the saestreet Roti].

Wel is met zekerheid te zeggen dat de familie de Paula Lopes in Brazilië slaven heeft gehad.

They had slaves on my (Anibal de Paula Lopes) mothers sugar fazenda (plantation). They were given their freedom by my mother. One prefered to stay with the family. Her daughter also stayed with our family and was my nurse when I was born until I went to England. I dearly loved her and jokingly called her “my little black mother”. She lived the rest of her life at the house of my parents.

Aan het begin van de zeventiende eeuw bracht de fascinatie voor de verhalen die rondgingen omtrent de West Indiën, diverse Europese volken ertoe om stukken van de nieuwe wereld te veroveren. Onder hen Engelsen, Portugezen Fransen en Hollanders. De Hollanders hielden het echter het langst vol. Zij verbleven in het noordoosten van Brazilië van 1630 tot 1654. De meeste forten lagen vooral in het huidige Pernambuco, waar Recife de hoofdstad van is (en waar later de Portugese voorouders van de Probandus zich zouden vestigen).
Holland schreef hiermee een belangrijke periode uit de koloniale geschiedenis van Brazilië op zijn naam. De meeste relevante periode van die bezetting begint bij de aankomst van Johan Maurits van Nassau, Graaf van het kleine landgoed Siegen in het huidige Duitsland en dertiende zoon van Frederik Hendrik, een volle neef van Willem van Oranje.
Toch viel Maurits bij stadhouder Frederik Hendrik uit de gratie toen de laatste via een bedrogen echtgenoot op de hoogte raakte van zijn amoureuze verwikkelingen met de Portugese Anna Pães d’Altro. Toen de suikerproductie ook nog eens tegenviel was het met gouverneur Maurits gedaan. Op 9 mei 1643 kreeg hij zijn congé. Twee miljoen gulden aan provisie rijker keerde Maurits terug naar het vaderland. Vele Hollandse kolonisten gingen met hem mee, of namen — zoals het geval was met een groot deel van de joodse gemeenschap — de wijk naar Suriname. Het nieuwe bestuur van Nieuw Holland onder leiding van luitenant-generaal Van Schoppe en admiraal Witte Corneliszoon de With incasseerde twee gevoelige nederlagen en op 26 januari 1654 was de capitulatie van Recife een feit. De Hollanders ontvingen een forse schadevergoeding en knoopten goede betrekkingen aan met de Portugezen. Zo bleven ze fors verdienen aan de slavenhandel in Brazilië.

However, it can be said with certainty that the family ‘de Paula Lopes’ who lived in Brazil have had slaves.

They had slaves on my (Anibal de Paula Lopes) mothers sugar fazenda (plantation). They were given their freedom by my mother. One prefered to stay with the family. Her daughter also stayed with our family and was my nurse when I was born until I went to England. I dearly loved her and jokingly called her “my little black mother”. She lived the rest of her life at the house of my parents.

At the beginning of the seventeenth century the fascination for the tales brought back about the West Indies, resulted in several European nations to conquer pieces of the new world. Under them English, Portuguese, French and Dutchmen. The Dutchmen kept on going on for a long while. They stayed in the North east of Brazil from 1630 to1654. Most of the fortresses were especially built in the current region of Pernambuco, where Recife is the capital (and where later the Portuguese ancestors of the Probandus would establish themselves). The Netherlands wrote an important part in the chapter of colonial history in Brazil. The most relevant period of occupation starts with the arrival of Johan Maurits of Nassau, count of the small estate Siegen in current Germany and thirteenth son of Frederik Hendrik, a full cousin of William of Orange.
Still Maurits fell out of grace with city holder Frederik Hendrik when he heard from a deceived spouse that he was having an amorous adventure with the Portuguese Anna Pães d'Altro. When the sugar production was also disappointing, it meant the end for Maurits. On 9 May 1643 he was fired. With two million guilders worth in provisions Maurits returned to the fatherland. A lot of Dutch colonists went along with him, or took - such as was the case with a large part of the Jewish community – refuge the district of Surinam. The new governing board of the Nieuw Holland under the guidance of luitenant-generaal Van Schoppe and Admiral Witte Corneliszoon de With received two sensitive defeats and on 26 January 1654 the capitulation of Recife was a fact. The Dutchmen received strong damages and established good relations with the Portuguese. Thus they continued to make huge profits with slave trade in Brazil.