Coenraad van Beuningen (1622 - 26 oktober 1693) was een Nederlandse diplomaat en burgemeester.

Hij was de kleinzoon van zowel Geurt van Beuningen, waar ook de Probandus direct van afstamt (zie hiervoor het artikel van de VOC en de Burgemeesters) en ook een kleinzoon van Albert C. Burgh, die beiden burgemeester van Amsterdam waren.

Coenraad werd thuis gedoopt omdat zijn vader Dirk van Beuningen en moeder Catharina Burgh remonstranten waren. Hij ging naar de Latijnse school waar Vossius en Barlaeus doceerden. Van Beuningen begon in 1639 met zijn studie aan de Universiteit Leiden.

In 1642 stelde Hugo de Groot, Zweeds gezant in Parijs, hem aan als zijn secretaris. In 1643 werd hij stadssecretaris in Amsterdam, alhoewel hij zichzelf niet geschikt achtte.
Omstreeks 1650 voelde Van Beuningen zich aangetrokken tot Spinoza en de Collegianten in Rijnsburg. Hij leefde zo eenvoudig mogelijk, zonder betrekking. In 1652 werd hij naar koningin Christina van Zweden gezonden, die inmiddels Griekse bijles kreeg van zijn vriend Isaac Vossius. In 1654 reisde hij naar Stade om over een conflict omtrent de toegang tot de Oostzee te onderhandelen. Als gezant in Kopenhagen belandde hij bijna in handen van de Zweedse koning Karel X Gustaaf, die Christina opvolgde, nadat zij vrijwillig troonafstand had gedaan.
Van Van Beuningen is de uitspraak dat de sleutels van de Sont in een dok in Amsterdam lagen. In 1660 kreeg hij missies naar Frankrijk en Engeland. Lodewijk XIV bood hem een post aan in Frankrijk die hij weigerde. In 1669 liet hij op een afgelegen en onzichtbare plek zijn huis (Blijenburg) in 's-Gravenhage bouwen; ook werd hij in dat jaar als burgemeester in Amsterdam benoemd. In 1672 werd hij genomineerd als opvolger van Johan de Witt.

Van Beuningen waarschuwde tegen de imperialistische Franse politiek en wilde naar Constantinopel verhuizen. Uit de gunst van stadhouder Willem III joeg hij zijn geld erdoor en verbrandde een deel van zijn huisraad.
Van Beuningen interesseerde zich voor letterkunde, filosofie, theologie, geschiedenis en natuurwetenschappen. Hij stond op vriendschappelijke voet met Jan Swammerdam en Jan Six. Hij had interesse voor de ideeën van Descartes en combineerde dit alles met een belangstelling voor mysticisme, chiliasme, astrologie, droomduiding en bovennatuurlijke wonderen. Hij sympathiseerde met Jean de Labadie en de Quakers. In 1682 liet hij het werk van de mysticus Jacob Böhme uitgeven.
In 1686 trouwde Van Beuningen zijn buurvrouw, de veel jongere en wulpse Jacoba Victoria Bartolotti en deed afstand van zijn functies. Twee jaar eerder was er een aanslag op hem gepleegd. Van Beuningen verloor een groot deel van zijn vermogen door speculaties met aandelen. Hij werd onder curatele gesteld toen hij in 1688 de stad Amsterdam als erfgenaam had benoemd. Van Beuningen schreef brieven aan de kerkelijke autoriteiten over het einde der tijden en ging de straat op om Hebreeuwse tekens op zijn huis te schilderen.

Amstel 216 "Huis met de bloedvlekken" (1671)
Het huis werd in 1686 betrokken door Coenraad. De laatste jaren van zijn leven zette zijn zwaarmoedigheid zich geleidelijk om in krankzinnigheid. Mogelijk hebben zijn slechte huwelijk, zijn verloren vermogen door speculaties in VOC-aandelen en zijn moeilijke verhouding met stadhouder Willem III hieraan bijgedragen. Vastgeketend door zijn personeel aan zware kettingen sleet de eertijds geroemde diplomaat zijn laatste dagen.
Volgens de overlevering zou Van Beuningen met zijn eigen bloed op de zandstenen gevel zijn naam, die van zijn vrouw en enkele driemasters, Hebreeuwse letters en kabbalistische tekens hebben geschreven. De tekens zijn ook nu nog (met enige moeite) te zien en kunnen nimmer meer uitgewist worden. Het huis is dan ook bekend geworden onder de naam "Huis met de bloedvlekken".

Amstel 216 "The Bloodstained House" (1671)
Coenraad van Beuningen was a brilliant member of Amsterdam's regent class (similar to the French intendant class or the old political families of the U.S.) and was mayor of Amsterdam and a master diplomat.

He was the grandson of Geurt van Beuningen, from whom the Probandus is also a direct descendant (please see the articles of he VOC and the Mayors) and a grandson of Albert C. Burgh, both Mayors of Amsterdam.

His political peak came in 1672, when King Louis XIV tried to claim the lowlands because his queen was Spanish (the Netherlands had won their independence from Spain a hundred years ago). Louis' army had taken nearby Utrecht and Naarden and Amsterdam was in confusion. Van Beuningen managed to forge an alliance that included England to repel the French.
Van Beuningen went into a decline after this. The Prince of Orange, nominal ruler of the lowlands, wanted to use the new alliance to invade France. Van Beuningen demurred, on the grounds that the alliance wouldn't survive the venture. He was right, but he suffered politically and, as it turned out, mentally. A few years later, he speculated wildly in East India Company shares and bankrupted himself. Within this time, he married his mistress of some years. He had been celibate up until this time. It's not known whether he was afterward. Either way, the marriage was a bad one.

Amstel 216 "The Bloodstained House" (1671)
In 1689 he went cabalistic. A follower of the German mystic Jakob Boehme, he pestered local theologians with his theories on the nature of the Godhead and generally ranted like a street person. He also had apocalyptic visions, seeing red fireballs and a rainbow-colored coffin floating above the city.
Around this time, legend has it that he slashed his arms with a scalpel and scrawled messages in his own blood on the outside wall of his house. Chalk or paint is more likely, but the writings have resisted 300 years of cleanup attempts, including a 1930s effort using acid and high-pressure hoses. One can see a sailing ship, two attempts to write "van Beuningen" and one instance of "Jacoba," the name of his wife. There are also Hebrew letters, but they're difficult to discern.
After years of mental and physical suffering that he likened to the sufferings of Christ, van Beuningen died, on 26 October, in poverty.